Το μήνυμα που έφτασε (κι εξακολουθεί) να φτάνει σε χιλιάδες ηλεκτρονικά ταχυδρομεία (emails) από την περασμένη εβδομάδα ήταν σοκαριστικό.

Αφορούσε την αρπαγή ενός τετράχρονου κοριτσιού έξω από το σχολείο του στη Θεσσαλονίκη.

Αναφερόταν ονοματεπώνυμό του, το όνομα του πατέρα του, με την παράκληση, όποιος γνωρίζει κάτι να επικοινωνήσει αμέσως με την Αμεση Δράση.

Τέσσερις φωτογραφίες με το αγγελικό πρόσωπο της ανήλικης συνόδευαν το μήνυμα, που προκάλεσε χιονοστιβάδα αποστολών καθώς ανυποψίαστοι χρήστες του Διαδικτύου το μετέδιδαν με email.

Ομως το μήνυμα που συγκλόνισε (και... συγκλονίζει αφού συνεχίζει να μεταδίδεται), αποτελεί, όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε από το τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, παραμύθι της Χαλιμάς, καθώς δεν ήταν εξαφάνιση.

Υπήρξε κατασκεύασμα κάποιου, που για να εξυπηρετήσει άλλους σκοπούς ανέβασε στο Διαδίκτυο τις φωτογραφίες της ανήλικης. Αναφερόμενοι στις πραγματικές διαστάσεις της υπόθεσης, οι αστυνομικοί της Δίωξης στη Θεσσαλονίκη μιλούν για συνηθισμένο οικογενειακό ζήτημα που «κάποιος έβγαλε έξω από την οικογένεια, με αποτέλεσμα τη διαπόμπευση».

Πριν ακολουθήσει το δεύτερο μήνυμα στο Διαδίκτυο «άκυρος ο συναγερμός, το παιδάκι βρέθηκε», όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ορισμένοι bloggers πρόσθεσαν «λεπτομέρειες» γύρω από τη ζωή της οικογένειας, διαπιστώσεις για τη μητέρα και τον πατέρα, που ίσως δεν γνώρισαν.

«Αυτή είναι η μία πλευρά του προβλήματος που δημιουργήθηκε», λέει αξιωματικός του Τμήματος. «Η άλλη είναι ότι τα στοιχεία ενός ανήλικου παιδιού και οι φωτογραφίες του θα μεταδίδονται στο Διαδίκτυο, όπου ό,τι γράφεται δεν ξεγράφεται».

Προχθές μάλιστα, όπως έγινε γνωστό, οι φωτογραφίες της μικρούλας είχαν αναρτηθεί σε δημόσια υπηρεσία της Κέρκυρας, αφού οι υπάλληλοι δεν γνώριζαν τη συνέχεια.

Το τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Θεσσαλονίκης ασχολήθηκε στο παρελθόν με παρόμοια παρωχημένη έκκληση για αίμα, εντόπισε την πηγή προέλευσης, αλλά δεν μπόρεσε να σταματήσει τη μετάδοση. Η συμβουλή των αστυνομικών προς του χρήστες είναι να αντιμετωπίζουν τέτοια μηνύματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης «με κριτική σκέψη και στο μέτρο του δυνατού να ελέγχουν κατά πόσο είναι αληθινά».

Καθημερινή