Το πρόβλημα με τη συκοφαντία στα blogs δεν είναι η ανωνυμία. Είναι η μη αποτελεσματική αστυνόμευση.

To θέμα της ανωνυμίας των blogs ανακινήθηκε, επειδή κάποιο από αυτά τα "φτηνά" ειδησεογραφικά, έγραψε κάτι για την Άννα Διαμαντοπούλου, και δεν μπορούνε να βρούνε ποιος το γραψε...

Όπως γίνεται με τα περισσότερα πράγματα, εδώ στην Ελλάδα καθόμαστε και ασχολούμαστε με θέματα που σε πιο εξελιγμένες χώρες είναι λυμένα, είναι μη-θέματα, λες και πρόκειται για πολύπλοκα και πολυδαίδαλα μυστήρια, που χρειάζονται την άμεση επέμβαση του κράτους-σωτήρα.

Στο μυαλό του μέσου πολιτικού/νοικοκυραίου τα Blogs είναι "κάτι στο ίντερνετς" πολύ κακό και ανεξέλεγκτο, και στο μυαλό του μέσου κακομοίρη που πληρώνει broadband... το πεδίο δόξης που του αξίζει, σαν στα όνειρα που βλέπει τον εαυτό του... "Τράγκα".

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των ΝΕΩΝ, κυβερνητικά στελέχη λένε πως "κάτι πρέπει να γίνει" και αυτό το κάτι, θα πρέπει να είναι κάτι αντίστοιχο μ' αυτό το αδιανόητο που έκαναν στην Ιταλία, όπου παρουσιάστηκε νόμος που αναγκάζει τους bloggers να δηλώσουν τα στοιχεία τους, λες και είναι καρτοκινητά...

Πράγμα, όπως καταλαβαίνεις, τόσο ανείπωτα βλακώδες και ανεφάρμοστο (και καθολικά κατάπτυστο από τον υπόλοιπο τεχνολογικά εξελιγμένο κόσμο, βεβαίως), σαν να προσπαθείς να σβήσεις τη φωτιά με γραφειοκρατία.

Λέγοντας και γράφοντας λόγια μπορείς να κάνεις κακό. Μπορείς να συκοφαντήσεις, ας πούμε, να διασπείρεις ψευδείς ειδήσεις, να προσβάλεις, ό,τι θες μπορείς να κάνεις. Γι' αυτό, βέβαια, θα αντιμετωπίσεις τις συνέπειες που προβλέπονται από το νόμο.

Οι αρχές μπορούν να βρουν ποιος έγραψε κάτι σε μια εφημερίδα σχετικα εύκολα, αλλά αυτός που γράφει στα blogs, είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί.

Τα δύο τελευταία χρόνια μόνο στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, έχουν κατατεθεί περισσότερες από 600 μηνύσεις από πολίτες, οι οποίοι συκοφαντήθηκαν μέσα από ανώνυμα blog. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έγινε δυνατό να βρεθεί ο συντάκτης των ηλεκτρονικών δημοσιευμάτων, για τα οποία έχει γίνει μήνυση.

Κάτι που πολλοί (και bloggers) δεν έχουν καταλάβει είναι ότι ανωνυμία στο Internet δεν υφίσταται. Όταν ανοίγεις ένα blog σε μια δωρεάν υπηρεσία συμφωνείς υποχρεωτικά με τους όρους χρήσης που θέτει η εταιρία και οι οποίοι έχουν συνταχθεί με βάση τους νόμους της χώρας στην οποία βρίσκεται.

Αν συκοφαντήσεις από το blog σου (π.χ. στο Blogspot,) η Δίωξη μπορεί ωραιότατα να ζητήσει από το Google (στο οποίο ανήκει) όλα τα στοιχεία (πχ την IP) που χρειάζονται για να βρει από ποιον υπολογιστή έγινε η ανάρτηση.

Είναι σαν να γράφεις τη συκοφαντία σου σε τοίχο και μετά να πετάς το σπρέι σε κάδο δυο περιοχές παραδίπλα, για να μη τον βρουν και ταυτοποιήσουν τα δαχτυλικά αποτυπώματα.

Το να νομίζεις ότι δικαιούσαι να είσαι εντελώς ανώνυμος στο Internet και να μη σε βρει κανείς ποτέ, είναι εντελώς άκυρο.

Είναι σαν να νομίζεις ότι δικαιούσαι να περπατήσεις στην πλατεία Συντάγματος κλέβοντας τσάντες - χωρίς να σε κοιτάξει κανείς.

Μπορείς να περιμένεις ότι δεν θα σε βρουν γράφοντας ανώνυμα, αλλά από τη στιγμή που συκοφαντήσεις ή ανεβάσεις παράνομο υλικό... είσαι fair game για τις Αρχές. Όπως και στην εκτός (Ίντερνετς) πραγματικότητα.

Οπότε το μόνο που χρειάζεται να κάνει το κράτος είναι να προσφέρει καλύτερη αστυνόμευση. Ακριβώς όπως ισχύει και στην εκτός Ίντερνετς, πραγματικότητα.

Να εξασφαλίσει ό,τι χρειάζεται η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για να κάνει καλύτερα τη δουλειά της. Δεν χρειάζονται βλακώδεις, αμφιλεγόμενοι και, μην κοροϊδευόμαστε, μη εφαρμόσιμοι νόμοι.

PS: Πες ότι ψηφίζεται αυτή η γελοιότητα. Εμένα το site μου είναι hosted σε server στην Αμερική... και φυσικά αν ψηφιστεί τέτοιος βλακώδης νόμος, δεν πρόκειται να αφιερώσω ούτε δευτερόλεπτο για να το "δηλώσω" οπουδήποτε.

Έχετε τη δικαιοδοσία να μου το κλείσετε "επειδή δεν το δήλωσα"; Είστε σίγουροι;

Θοδωρής Γεωργακόπουλος
Yupi.gr