Το θέμα: Σε ένα Ελληνικό νησί (στη Σίφνο γυρίστηκε η ταινία, αλλά δεν δηλώνεται στο σενάριο) πεθαίνει ξαφνικά ένας ζάπλουτος και ο θάνατός του έχει ύποπτα σημεία.

Ωστόσο, ένας δικηγόρος και μια συμβολαιογράφος που έρχονται από την Αθήνα ξεκαθαρίζουν ότι δεν επρόκειτο για φόνο αλλά για κανονικό θάνατο. Και τώρα αρχίζει η μεγάλη εμπλοκή. Διότι οι δύο Αθηναίοι κουβαλούν τη διαθήκη του εκλιπόντος, την οποία, σύμφωνα με την επιθυμία του, πρέπει να διαβάσουν δημόσια, στην πλατεία. Το κάνουν. Και η περιουσία είναι μοιρασμένη στα 4, σε ισάριθμους φορείς και στους εκπροσώπους τους.

Μόνο που υπάρχουν και 4 συμπληρωματικές επιστολές, οι οποίες επίσης πρέπει να διαβαστούν δημόσια και αφορούν, η καθεμία, σε έναν εκ των εκπροσώπων των φορέων. Αν δεν διαβαστούν, η περιουσία χάνεται.

Και ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε ότι και οι 4 φορείς έχουν φοβερές πομπές να κρύψουν και δεν γνωρίζουν τι ακριβώς γνώριζε ο μακαρίτης για τον καθένα τους και τι βγάζει στη φόρα με την κάθε επιστολή.

Το φιλμ: Από τις καλύτερες Ελληνικές της τελευταίας σοδειάς. Κι εννοώ τις ψυχαγωγικές.

Η Νήσος ως ψυχαγωγική και διασκεδαστική μπορεί και λέει εκείνα που θέλει και συγχρόνως το κάνει με απόλυτη συνείδηση ότι κάνει ψυχαγωγικό κινηματογράφο και ότι απευθύνεται σε κοινό.

Οι ηθοποιοί παίζουν εξαιρετικά και δεν προλαβαίνουμε να μετράμε παρουσίες.

Ο νούμερο ένα, πάντως, είναι ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Μα είναι έξοχος ηθοποιός. Κωμικός ουσίας και καθόλου καραγκιόζης, καθόλου των εύκολων λύσεων ή των κλισέ. Εξάροντας τον Κυριακίδη δεν σημαίνει ότι υποτιμώ κανέναν από τους υπόλοιπους.

Στους καθιερωμένους ομαδάρχη βάζω τον Δημήτρη Τζουμάκη, στις καθιερωμένες την Ελένη Καστάνη, επίτιμος είναι ο μέγας Κώστας Βουτσάς, στους ανερχόμενους σημειώνω τον Μιχάλη Μαρίνο και στους νεοφερμένους τον Αντίνοο Αλμπάνη.

Τρέξτε αμέσως

Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Yupi.gr