Ποιος το περίμενε ότι η πορεία  2 πολιτικών κομμάτων  και 4 πολιτικών προσώπων, που  στα μέσα του 2008   ήταν προδιαγραφόμενη  σταθερά, θα άλλαζε τόσο ριζικά...

Η κοινή γνώμη πίστευε τότε, ότι ο Κώστας Καραμανλής ήταν  ο αδιαφιλονίκητα καταλληλότερος οδηγός  της  ιστορικής αμαξοστοιχίας  της Ν.Δ.   και ο Θόδωρος Ρουσσόπουλος, δίπλα του,  ο ρίξε κάρβουνο, βασικός  βοηθός του...

Ακόμη, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ο  μηχανοδηγός  με το ιστορικό όνομα  της υπο εκτροχίαση αμαξοστοιχίας του ΠΑΣΟΚ  και ο Βαγγέλης Βενιζέλος ο διάδοχός του (άντε και βαρέθηκα να περιμένω) που θα εκαλείτο να την ξαναβάλει στις ράγες...

15 μήνες μετά  ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...

Μηχανοδηγοί, σταθμάρχες, κλειδούχοι, ελεγκτές, επιβάτες, βρίσκονται σε απόγνωση ή έτοιμοι να πανηγυρίσουν στο τελικό σταθμό...

Και  επειδή ότι φέρνουν οι κακές στιγμές  δεν φέρνει  ο χρόνος όλος, η μιά αμαξοστοιχία που τότε περνούσε κοιλάδες κι΄αντιλαλούσαν τα βουνά, αγκομαχάει με τον οδηγό της, χωρίς τον "ρίξε κάρβουνο" - που του άναψε φωτιά στα μπατζάκια...

Και η άλλη, η υπο εκτροχίαση, κουνάμενη-σινάμενη σταθερά πάνω στις ράγες, με τον μηχανοδηγό της να μη το πιστεύει ούτε ο ίδιος... Αλλά μήπως το πιστεύει κι΄εκείνος που προοριζόταν για αντικαταστά της του;

Ο μύθος σημαίνει ότι μηχανοδηγοί, σταθμάρχες και κλειδούχοι, ποτέ  να μην είναι σίγουροι το 2008, το 2009, αλλά και το 2010... Γιατί χωρίς κατάλληλους σταθμάρχες και κλειδούχους, τα τρένα εκτροχιάζονται...

ΑΝΤΙΜΟΝΙΟΣ