Για όλους τους άπιστους… Οι καταστάσεις που θα αναφερθούν παρακάτω, δεν είναι καθόλου συμπτωματικές. Δυστυχώς ανταποκρίνονται σε μεγάλη μερίδα των νέων -και όχι μόνο, ανθρώπων αυτής της χώρας (μέχρι εκεί ξέρω).

Αλήθεια νομίζω ότι αυτό που γίνεται με τα site κοινωνικοποίησης, κυριότερα το Facebook, είναι τραγικό. Αναφέρομαι στην άρνηση των νέων, κυρίως ανθρώπων που το χρησιμοποιούν, για πραγματική ζωή. Πραγματική συντροφιά, φιλία, έρωτα, χαρές, λύπες, συγκινήσεις…

Δηλαδή ΠΩΣ ΤΑ ΖΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK ΜΟΝΟ; ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ;

Κάνω μία παρένθεση, για να πω ότι μέσω αυτού του γραπτού αναφέρομαι στους ανθρώπους, που κοινωνικοποιούνται μόνο από το Facebook. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που το χρησιμοποιούν για να έρθουν πιο κοντά με τον κόσμο που παρακολουθεί τη δουλειά τους, όπως τραγουδιστές, παρουσιαστές, ηθοποιοί και άλλα. Επίσης άνθρωποι που εκτός από την προσπάθειά τους να αυξήσουν τον κύκλο τους για επαγγελματικούς λόγους, όπως εγώ, παίζουν και κανα παιχνίδι για συνολικά κανα μισάωρο τη μέρα, επίσης όπως εγώ. Αυτές τις περιπτώσεις τις θεωρώ φυσιολογικές.

Για να προλάβω και αυτούς που θα σπεύσουν αμέσως να με κακοχαρακτηρίσουν, ότι υπάρχει και το Twitter ας πούμε και γιατί τα βάζω με το Facebook μόνο, θα σας απαντήσω ότι στο Twitter, από ότι ξέρω, κάνεις σύντομα περάσματα.

Δεν υπάρχει κάτι που σε κρατάει μέσα 24 ώρες τη μέρα. (παιχνίδια, chat, φωτο φίλων, «δες αν σε γουστάρει», «δες στα πόσα watt βάζει το φούρνο μικροκυμμάτων», αλλά και τα ιστορικά «θέλω να μαζέψω 10000000000000 μέλη γιατί απλά είμαι φοβερός», «μπορούμε να μαζευτούμε μέχρι αύριο στις 16:07 το μεσημέρι 100000000000 για να κάνουμε ρεκόρ μαλακίας» και άλλα).

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να γνωρίσουν τον έρωτα της ζωής τους από το Facebook. Το ξέρω το έχω πάθει (με φίλο που υποστηρίζει ότι όντως). Ηλιάδη κακόπιστε θα πείτε.

Ποτέ δεν ξέρεις από που θα έρθει
Ναι, δεν καταλάβατε… Εννοώ γνωρίζονται από το facebook - τα φτιάχνουν από εκεί - μιλάνε πιο πολύ από εκεί και γνωρίζονται μετά από κανα χρόνο, από κοντά.

Πείτε με κολλημένο. Αλλά αν δεν αγγίξεις έναν άνθρωπο, αν δεν τον μυρίσεις, αν δεν νιώσεις ότι η κοτσίδα μέχρι τη μέση σηκώθηκε καρφάκια από τη διέγερση με το που τον είδες, δεν υπάρχει ολοκληρωμένος έρωτας. Αναρωτιέμαι, οι τύποι, τύπισσες που ερωτεύονται μέσω Facebook, έχουν νιώσει έστω και μισή φορά στη ζωή τους πραγματικό έρωτα;

Θα κάνω τον πιο σύντομο επίλογο στην ιστορία μου
Αποψή μου είναι, ότι αν κάτι από τα παραπάνω σας θυμίζει εσάς, κάντε κάτι γρήγορα. Πριν είναι πιο αργά. Γιατί αργά είναι ήδη…

Alex Ηλιάδης
clicka.gr