Να πιστέψεις και να εμπιστευτείς το κράτος που σε μεγάλωσε ή απλά να μεταναστεύσεις;;

Τι να επιλέξει ένας Έλληνας φοιτητής που τα βγάζει δύσκολα πέρα; Ότι και να σκέφτεται για το μέλλον του, δεν έχει βάσεις...

Πως να προσπαθήσει για την εξεταστική του; Όταν σκέπτεται πως ξέρει πως θα ζήσει λίγο, γιατί μετά θα περάσει σκλαβιά; Τι όνειρα για παιδιά και για γάμους να κάνει; Σας το λέω τίποτα!

Οι πολιτικοί μας κλέβουν συνέχεια, όλοι νοιάζονται για την πάρτη τους και ΚΑΝΕΙΣ για το μέλλον μας... Απλά δεν ξέρω αν έκανα καλά που πέρασα σε μια σχολή και είμαι φοιτητής εδώ και ένα χρόνο! Απλά δεν ξέρω αν κάποτε θα τελειώσω και η γλώσσα μου θα μιλιέται! Έλληνας ήμουν είμαι και θα ΕΙΜΑΙ! Αγανάκτηση νιώθω... Μα έχω μάθει να ισορροπώ.

Για να τα βγάλει πέρα ο πατέρας μου κάνει δυο δουλειές, φαντάζομαι και άλλοι πατεράδες.... Τον βλέπω ελάχιστα και αυτό ΓΙΑΤΙ; Για να έχουμε τα απολυτός βασικά... Πότε επιτέλους θα αλλάξουν τα πράγματα; Γιατί μας έχουν κάνει "σκλάβους";;; Γιατί να μην μπορούμε να αντιδράσουμε και να καούν όλα...και όταν λέω όλα προς Θεού δεν εννοώ σπίτια, μαγαζιά κτλ...

Ξέρεται, όλοι νιώθουν έτσι. Κάθομαι και σκέφτομαι λύσεις εγώ, μα τι να κάτσω να σκεφτώ, λες και θα τις εφαρμόσουν...... Δεν έχω να πω κάτι, θα συνεχίσω να ζω και να προσπαθώ. Αν και η ζωή δεν έχει αξία πλέον, όλοι αυτοκτονούν! Διαβάζουμε αυτοκτονίες και απλά τις περνάμε, έγιναν τόσες πολλές. Λυπάμαι και ντρέπομαι...

Ντρέπομαι για τους πολιτικούς μας.... Ντρέπομαι για το μέλλον μου -  η μετανάστευση με περιμένει...

Ευχαριστώ όλους όσους αφιέρωσαν χρόνο να το διαβάσουν....

Υ.Σ: Όχι άλλα παραμύθια από την τηλεόραση...

Φοιτητής - Αναγνώστης