Μια είδηση από τον νομό Κιλκίς έχει καταφέρει να αναστατώσει το πανελλήνιο και να γίνει το απόλυτο θέμα συζήτησης στα social media. Η κατσίκα του γείτονα, η πασίγνωστη «Μαρμίτα», βρέθηκε νεκρή.
Το πιο διαχρονικό κλισέ της Ελληνικής πραγματικότητας
Θρίλερ με την άτυχη Μαρμίτα
Είναι πλέον επίσημο και προκαλεί ανατριχίλα: η γνωστή σε όλους κατσίκα του γείτονα, η «Μαρμίτα», βρέθηκε νεκρή υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Προκαλώντας ένα κύμα αντιδράσεων που κυμαίνεται από την απόλυτη θλίψη έως την… ύποπτη ικανοποίηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, η «Μαρμίτα» εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις της, τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα. Ο ιδιοκτήτης της, σε κατάσταση σοκ, κάλεσε αμέσως τις Αρχές, καθώς η κατάσταση του ζώου δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες.
Στο σημείο έσπευσαν άνδρες του τοπικού Τμήματος Αμνοεριφίων της ΕΛΑΣ, οι οποίοι ξεκίνησαν αμέσως τη λήψη καταθέσεων και τη συλλογή στοιχείων από την ευρύτερη περιοχή.
Διεξάγουν εξονυχιστικές έρευνες, εξετάζοντας με προσοχή τη στάση των περιοίκων, καθώς υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι το συμβάν δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια, αλλά σε εγκληματική ενέργεια.
Αν και το Τμήμα Αμνοεριφίων δεν έχει προχωρήσει ακόμη σε προσαγωγές, οι έρευνες για τα ακριβή αίτια του θανάτου συνεχίζονται.
Με την τοπική κοινωνία να προσπαθεί να βρει τους ρυθμούς της και όλους να αναρωτιούνται «ποιος θα μπορούσε να βλάψει ένα ανυπεράσπιστο ζώο», ο ιδιοκτήτης της κατσίκας σκέφτεται ήδη την αντικατάσταση του ζώου…
Η σημειολογία της απώλειας
Γιατί όμως ο θάνατος της «Μαρμίτας» έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις; Η απάντηση κρύβεται στη βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι η επιτυχία του ενός αποτελεί αυτόματα προσβολή για τον άλλον.
Για δεκαετίες στην Ελλάδα, η κατσίκα υπήρξε το σύμβολο του πλούτου και της επιβίωσης. Το να εύχεται κανείς «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» δεν ήταν απλώς μια κακία, αλλά μια ολόκληρη κοινωνική στρατηγική εξίσωσης προς τα κάτω.
Σήμερα, η «νεκρή Μαρμίτα» λειτουργεί ως ο απόλυτος καθρέφτης
Ο θάνατος του «ζωντανού» του γείτονα προσφέρει μια νοσηρή ανακούφιση σε κάποιους. Είναι η στιγμή που ο φθονερός νιώθει ότι η κοσμική δικαιοσύνη (όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται) επιτέλους λειτούργησε, εκμηδενίζοντας το πλεονέκτημα του διπλανού του.
Η κακεντρέχεια
Η επιστήμη της ψυχολογίας ονομάζει αυτό το φαινόμενο «Schadenfreude» (κακεντρέχεια) και πρόκειται για την ικανοποίηση που αντλεί ένα άτομο, από την ατυχία των άλλων.
Στην περίπτωση της «Μαρμίτας», η κακεντρέχεια αυτή δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα, αλλά μια «πολιτισμική σταθερά» που φαίνεται να ανθίζει σε περιόδους κρίσης.
Όταν δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τη δική μας μοίρα, η καταστροφή της μοίρας του άλλου φαντάζει ως η μόνη δυνατή νίκη.
Το τέλος μιας εποχής ή μια νέα αρχή;
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν ο θάνατος της «Μαρμίτας» θα αποτελέσει το τέλος μιας παροιμιώδους έχθρας ή αν θα ανοίξει έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης.
Στο χωριό, αλλά και στο διαδίκτυο, ο κόσμος ήδη έχει διχαστεί. Κάποιοι εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στον ιδιοκτήτη, ενώ άλλοι, με μια δόση μαύρου χιούμορ, αναρωτιούνται αν η ΕΛΑΣ θα καταφέρει να εξιχνιάσει αυτό το «αγροτικό έγκλημα» στον βορρά.
Η αλήθεια είναι ότι η κατσίκα του γείτονα μπορεί να πέθανε,
αλλά η νοοτροπία που την ήθελε νεκρή παραμένει ολοζώντανη
Συμπέρασμα
Η παραπάνω φανταστική ιστορία, είναι μια υπενθύμιση ότι όσο εστιάζουμε στο τι χάνει ο διπλανός μας, τόσο χάνουμε την ευκαιρία να χτίσουμε κάτι δικό μας.
Η «νεκρή Μαρμίτα» είναι ένα θλιβερό ορόσημο της εποχής μας, που μας καλεί να αναλογιστούμε, μήπως, τελικά, η κατσίκα που ψοφάει είναι η ίδια η ανθρωπιά μας;
Όπως και να ‘χει, το σίγουρο είναι ότι αυτό το περιστατικό θα μείνει στην ιστορία. Καθώς είναι η πρώτη φορά που η μεταφορική έννοια της «ψόφιας κατσίκας» παίρνει σάρκα και οστά!
Η «Μαρμίτα» μπορεί να χάθηκε, αλλά ο φθόνος που τη στοχοποίησε θα συνεχίσει να δηλητηριάζει τις καρδιές εκείνων που δεν έμαθαν ποτέ να δημιουργούν…