Όταν το Facebook ήρθε στη ζωή μας, όλοι όσοι ασχολούμαστε με το διαδίκτυο χρόνια... τρέξαμε να γραφτούμε, να το αξιολογήσουμε να δούμε πως μπορεί να φανεί χρήσιμο για ενημέρωση, διαφήμιση, διασκέδαση κλπ.

Αμφισβητήσαμε πολλά όπως την συγκέντρωση των προσωπικών μας δεδομένων. γκρινιάξαμε για άλλα τόσα (ε, δεν είναι και το ποιο... open εργαλείο του διαδικτύου).

Όσο εμείς το περιεργαζόμασταν άλλαξαν πολλά. Τα εργαλεία του εξελίχθηκαν, ο Obama το απογείωσε, το ποιο σημαντικό όμως είναι ότι ο κόσμος άρχισε να γράφεται σε αυτό μαζικά.

Τόσο μαζικά που σχεδόν όσοι Έλληνες έχουν internet, έχουν και Facebook profile. Το Facebook έγινε τόσο mainstream που κάποιοι το είδαν σαν ευκαιρία να το πουλήσουν σε αδαείς επιχειρηματίες και πολιτικούς, σαν την Μέκκα της επικοινωνίας στο διαδίκτυο.

Αφού, λοιπόν, πουλήσαμε και πουλήσαμε και πουλήσαμε αρχίσαμε, όλοι μας, να παρατηρούμε το εξής.

Το Facebook έχει μετατραπεί σε ένα απόλυτα άναρχο μέρος, ο καθένας ανοίγει ένα page ή group για την κάθε κουταμάρα που ήθελε να πει. Οι χρήστες σχολιάζουν ότι να 'ναι και όπου να 'ναι χωρίς να τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες ενός διαλόγου.

Το Facebook έπαψε να είναι εργαλείο αμφίδρομης επικοινωνίας και έγινε πανομοιότυπο της Ελληνικής Τηλεόρασης. Κατανάλωση, σκουπίδια και "παράθυρα" με παράλληλους μονολόγους.

Οι περισσότεροι από εμάς τότε αρχίσαμε να το σνομπάρουμε. Έφταιγε το εργαλείο, έφταιγαν οι κανόνες, έφταιγαν οι κάφροι που μαζεύτηκαν. Αυτό που δεν σκεφτήκαμε είναι ότι μπορεί να φταίμε πρωτίστως εμείς.

Χιλιάδες άνθρωποι έκαναν έφοδο σε ένα μέσο, παντελώς αδαείς με τους βασικούς κανόνες του. Tην ώρα που όλοι εμείς αντί να τους μάθουμε τα βασικά... ήμασταν απασχολημένοι στο πως θα τους περάσουμε το μήνυμα για το κόμμα, τον πολιτικό, την εταιρεία που συνεργαζόμαστε.

Δεν ξέρω αν πλέον υπάρχει τρόπος να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση, όταν όμως απαξιώνουμε τους χρήστες του Facebook... καλό είναι να θυμόμαστε ότι έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης, για αυτό το χάλι.

papachatzis.posterous.com